System Damona - Streszczenia kliniczne

Leczenie ortodontyczne wykorzystujące małe tarcie i małe siły

Wiedza ukryta za systemem
Streszczenia kliniczne

Spis treści

System samoligaturujący w roku 2000, ocena porównawcza standardowego systemu dowiązywania łuków i systemu zamków samoligaturujących.
Berger J. Journal of Clinical Orthodontics 2000

Okres leczenia, wyniki leczenia i satysfakcja pacjenta, porównanie zamków Damon i zamków standardowych.
Ebering JJ, Straja SR, Tuncay OC. Clinical Orthodontics and Research 2001;4(4):228-234

System Damon w przeciwieństwie do aparatów standardowych badanie porównawcze.
Tagawa D. Clinical Imprassions 2005;15-1

Zamki samoligaturujące, a skuteczność leczenia.
Harradine NWT.Clinical Orthodontics and Research2001;4;220-227

Porównanie oporu w czasie przesuwania zębów miedzy różnymi zamkami samoligaturującymi z angulacją drugorzędową w środowisku suchym, a w środowisku śliny.
Thorstenson Ga i Kusy RP. American Journal of Orthodontics & Dentofacial Orthopedics 2002; 121: 472-482

Interaktywne mechanizmy typu edgewise: forma i funkcja w porównaniu ze stosowaniem standardowych zamków typu edgewise.
Vourdouris JC. American Journal of Orthodontics & Dentofacial Orthopedics1997; 111; 119-143

Spadek siły i odkształcenia ortodontycznych ligatur elastycznych.
Taloumis LJ, Smith TM, Hondrum SO i Lorton L. American Journal of Orthodontics&Dentofacial Orthopedics 1997;111:1-11

Ligatury druciane i ligatury elastyczne; dwie metody wiązania oraz ich związek z kolonizacją bakteryjną streptococcus mutans i lactobacillus.
Forsberg, Brattstrom V, Malmberg E i Nord CE. European Journal of Orthodontics 1991;13;416-420

PRACA PRZY FOTELU- KONTROLA - TARCIE - HIGIENIA KOMFORT PACJENTA - BEZPIECZEŃSTWO - OKRES LECZENIA

System samoligaturujący w roku 2000, ocena porównawcza standardowego systemu dowiązywania łuków i systemu zamków samoligaturujących.
Berger J.Journal od Clinical Orthodontics 2000

Przedmiot

Retrospektywna ocena badań klinicznych nad skutecznością i sprawnością zamków samoligaturujących w porównaniu ze standardowym ligaturowaniem w aparatach typu łuku prostego.

Metoda

Badaniu poddano ponad dwadzieścia publikacji/ badań klinicznych.

Wyniki

Zamki z systemem do samoligaturowania dostarczają pacjentowi więcej komfortu, okres leczenia jest krótszy, czas lekarza przy fotelu jest krótszy, większa jest precyzja kontroli przesuwania zębów.

Zamki samoligaturujące dramatycznie obniżają tarcie. Tego typu redukcja tarcia może wspomagać skrócenie całkowitego okresu leczenia, szczególnie u pacjentów w przypadkach ekstrakcyjnych.

Autorzy niektórych artykułów donoszą o skróceniu okresu leczenia o cztery miesiące oraz oszczędności czasu przy wymianie łuków.

Zamki samoligaturujące zmniejszają ryzyko przezskórnego uszkodzenia. Chronią również pacjenta przed pokaleczeniem i ewentualnymi zakażeniami spowodowanymi zakończeniami ligatur stalowych.

Ligatury elastyczne nie tylko tracą szybko elastyczność i odkształcają się, lecz często wiążą się ze złą higiena jamy ustnej. Eliminacja ligatur poprzez aparaty z zamkami samoligaturującymi może w sposób istotny poprawić higienę u wszystkich pacjentów.

Wnioski

"Skoro coraz więcej praktyk staje się zwolennikami koncepcji samoligaturowania, staje się jasne, że ligatury stalowe i elastyczne ulegną ewentualnie użytkowemu braku zastosowania, podobnie jak dziś aparaty z pierścieniami na wszystkie zęby. Uwzględniając zalety zamków samoligaturujących dla lekarzy, personelu pomocniczego i pacjenta, mogą one (aparaty samoligaturujace ) stać się systemem aparatów standardowych XXI wieku".

LICZBA WIZYT - SATYSFAKCJA PACJENTA JAKOŚĆ WYNIKÓW - OKRES LECZENIA

Okres leczenia, wyniki leczenia i satysfakcja pacjenta, porównanie zamków Damon i zamków standardowych.
Ebering JJ, Straja SR, Tuncay OC. Clinical Orthodontics and Research 2001;4(4):228-234

Przedmiot

Porównanie skuteczności leczenia, jakości wyników i satysfakcji pacjentów leczonych systemem Damon SL wobec zamków standardowych sposobem dowiązywania łuków.

Metoda

Ogółem leczono 215 pacjentów w trzech różnych poradniach jednej uniwersyteckiej i dwóch prywatnych praktykach. Spośród tych pacjentów, 108 leczono systemem Damon, a 107 zamkami standardowymi. Pacjentów leczonych i nie leczonych systemem Damon poddano analizie uwzględniając częstość wizyt, okres leczenia, i jakość wyniku leczenia według kryteriów ustalonych przez ABO. Dodatkowo w obu grupach pacjenci oceniali poziom ich satysfakcji z leczenia.

Wyniki

Pacjenci z grupy Damon byli leczeni przeciętnie 6,33 miesiąca krócej niż ci leczeni standardowymi zamkami bliźniaczymi.

W grupie Damon leczenie wymagało o 7 wizyt mniej niż w grupie z zamkami konwencjonalnymi.

Liczba punktów wg. ABO w grupie Damon była znamiennie wyższa (średnio 7.38), niż w grupie leczonej zamkami konwencjonalnymi.

Pacjenci leczeni systemem Damon wyrażali większą satysfakcję z leczenia.

Wnioski

Badania te wykazały, że system Damon dostarcza istotnie szybciej lepszych i bardziej powtarzalnych wyników, a satysfakcja z systemu Damon jest większa niż z zamków konwencjonalnych.

Okres leczenia (w miesiącach) i odchylenia standardowe

Punkty ABO i odchylenie standardowe

CZAS TRWANIA WYRÓWNYWANIA ŁUKÓW ZĘBOWYCH LICZBA WIZYT KOMFORT PACJENTA - JAKOŚĆ WYNIKÓW- OKRES LECZENIA

System Damon w przeciwieństwie do aparatów standardowych badanie porównawcze.
Tagawa D. Clinical Imprassions 2005;15-1

Przedmiot

Porównanie leczenia systemem Damon z leczeniem zamkami standardowymi bliźniaczymi. Porównywano okres leczenia, liczbę wizyt, jakość wyników i komfort leczenia pacjentów.

Metoda

W badaniu brało udział 132 pacjentów ortodontycznych. Spośród nich 66 leczono systemem Damon (byli to pierwsi pacjenci leczeni tym systemem przez autora ) i 66 leczonych zamkami Mini Twin ( "A" Co ). Pacjentów badano i oceniano na każdej wizycie i po zakończeniu leczenia. W ocenie wyników leczenia uwzględniano wszystkie aspekty leczenia ortodontycznego, które obejmowały zgryz, kształt łuków, estetykę twarzy, estetykę uzębienia, stawy skroniowo-żuchwowe i stan przyzębia.

Wyniki

Pacjenci z grupy Damon byli leczeni o 7.2 miesiąca krócej niż ci z zamkami konwencjonalnymi.

Pacjenci z grupy Damon wymagali przeciętnie 47.8 % mniej wizyt niż leczeni zamkami konwencjonalnymi.

Okres potrzebny do niwelacji i wyrównania łuków zębowych w grupie z zamkami konwencjonalnymi wynosił 6 miesięcy wobec 3.2 miesiąca w grupie Damon, różnica wynosi 46.7%.

Pacjenci z grupy Damon zgłaszali o 60% mniej dyskomfortu wobec leczonych zamkami konwencjonalnymi.

Jakość wyników w grupie Damon była bardzo dobra i osiągała 3,6 w skali czteropunktowej (4 oznaczało najlepszy wynik).

Akceptacja i entuzjazm z leczenia techniką Damon były powszechne i wyjątkowo pozytywne.

Kombinacja wydłużonych przerw miedzy wizytami i skróconego czasu leczenia powodowały zmniejszenie liczby pacjentów przyjmowanych dziennie, poprawiając równocześnie wydajność praktyki.

Wnioski

W porównaniu z systemem zamków konwencjonalnych system Damon jest szybszy, wymaga mniej wizyt i jest znacznie wygodniejszy. Szybszy czas leczenia i zwiększone przerwy między wizytami pozwalają na istotne zmniejszenie liczby pacjentów przyjmowanych dziennie, równocześnie poprawiając dochodowość praktyki. Stwierdzono, że jakość wyników leczenia systemem Damon była bardzo dobra.

PRACA PRZY FOTELU- LICZBA WIZYT JAKOŚĆ WYNIKÓW - OKRES LECZENIA

Zamki samoligaturujące, a skuteczność leczenia.
NWT.Clinical Orthodontics and Research2001;4;220-227

Przedmiot

Porównanie okresu leczenia, prędkości ligaturowania, jakości wyników leczenia w przypadkach leczonych systemem Damon a zamkami konwencjonalnymi w technice łuku prostego.

Metoda

Do badania włączono 60 pacjentów. 30 spośród nich, kolejno przyjmowanych, leczono zamkami Damon Sl , 30 zamkami konwencjonalnymi. Wszyscy byli leczeni przez autora, stosującego konwencjonalne mechaniki leczenia. U wszystkich pacjentów oceniano okres leczenia, czas potrzebny do wymiany łuków, a także jakość wyniku leczenia, którą oceniano wskaźnikiem PAR*.

Wyniki

Okres leczenia w grupie Damon był o 4 miesiące krótszy niż u leczonych zamkami konwencjonalnymi.

Pacjenci leczeni systemem Damon wymagali o 30% mniej wizyt kontrolnych.

Otwieranie i zamykanie zamków było istotnie szybsze niż konwencjonalne ligaturowanie. Rozpoczynający leczenie z taką samą wartością wskaźnika PAR* w grupie Damon kończyli leczenie z wynikiem o 20% lepszym niż ci, którzy byli leczeni konwencjonalnie.

Wnioski

Leczenie systemem Damon jest szybsze, wymaga mniej pracy przy fotelu i rzadszych wizyt i daje lepszą jakość wyników leczenia niż aparaty typu straightwire wiązane konwencjonalnie.

* Wskaźnik PAR jest standaryzowaną metodą oceny ilościowej zaburzeń zgryzu. Można go stosować zarówno do oceny stanu początkowego, jak i wielkości zmian po leczeniu. Wskaźnik PAR różni się od liczby punktów w skali ABO tym, że niższe wartości oznaczają lepszą jakość wyniku.

TARCIE

Porównanie oporu w czasie przesuwania zębów miedzy różnymi zamkami samoligaturującymi z angulacją drugorzędową w środowisku suchym, a w środowisku śliny.
Thorstenson Ga i Kusy RP. American Journal of Orthodontics & Dentofacial Orthopedics 2002; 121: 472-482

Przedmiot

Porównanie oporu w czasie przesuwania zębów między różnymi zamkami samoligaturującymi w suchym i mokrym środowisku.

Metoda

Opór na poślizg badano w trzech typach zamków samoligaturujących z aktywnymi klipsami (In-Ovation*, Time*, Speed* ) i jednym zamku pasywnym ze ślizgiem (Damon). We wszystkich przypadkach przeciągano przez każdy zamek łuk stalowy 018x 025 z predkością10mm/min na odległość 2.5mm. Dla każdego zamka mierzono opór na poślizg w 14 różnych angulacjach drugiego rzędu w zakresie 90 do 90. Zarówno stan suchy jak i mokry (ślina ludzka) oceniano w 340 C.

Wyniki

Zamek z pasywnym poślizgiem (Damon) wykazywał nieznaczne tarcie; natomiast zamki z aktywnymi klipsami ( In-Ovation,Time, Speed) wykazywały tarcie wielkości 50gram. W przypadku biernej konfiguracji, zamek z pasywnym poślizgiem wykazywał od małego do braku tarcia na poślizg zarówno w suchym jak i mokrym środowisku.

Wnioski

Spośród testowanych zamków samoligaturujących, tylko zamek z pasywnym poślizgiem (Damon ) wykazywał najmniejszy opór na poślizg w środowisku suchym i mokrym.

WYMOGI ZAKOTWIENIA - CZAS PRACY PRZY FOTELU- TARCIE - HIGIENA

Wzajemnie oddziaływujące na siebie mechanizmy typu edgewise: porównanie formy i funkcji przy stosowaniu standardowych zamków typu edgewise.
Vourdouris JC. American Journal of Orthodontics & Dentofacial Orthopedics1997; 111; 119-143

Przedmiot

Porównanie oporu systemu zamków aktywnych wobec pasywnych.

Metoda

Badanie przeprowadzono u 83 pacjentów leczonych aparatami stałymi. Przeprowadzono badanie kliniczne u pacjentów, a badanie in vitro przy pomocy elektromikroskopu skanującego w celu porównania oporu trzech różnych systemów zamków samoligaturujących, ze szczeliną 0.022 cala, aktywny typ A (Sigma*, American Orthodontocs), pasywny typ B (TwinLock*, Ormco Corp.), i typ pasywny C (DamonTM, Ormco Corp.) a trzema konwencjonalnie ligaturowanymi odpowiednikami odpowiednio typy D,E,F.

Wyniki

Aktywne samoligaturujące zamki wykazują mniejszy opór tarcia niż konwencjonalnie ligaturowane zamki, a pasywne samoligaturujące zamki wykazują znacznie mniejszy opór tarcia niż aktywne.

Uwzględniając redukcje wielkości tarcia różnych typów zamków ustalono co następuje: - Aktywne samoligaturujące zamki wykazują mniejsze o 56,7% tarcie niż zamki konwencjonalne. - Pasywne samoligaturujące zamki wykazują 99,5% mniej tarcia niż aktywne samoligaturujące i 99,8% mniejsze tarcie niż zamki konwencjonalnie ligaturowane.

Uwzględniając sposób w jaki łuki są łączone z zamkami ustalono co następuje; - Ligatury elastyczne powodują bardzo wysokie tarcie rzędu 66,78 gram oporu tarcia. - Ligatury metalowe powodują tarcie 53,28 gram - Aktywne samoligaturowanie powoduje tarcie umiarkowane 31,0 gram - Pasywne samoligaturowanie powoduje małe tarcie rzędu od 0,10 do 0,18 gram.

Wnioski

"Wyniki tego badania dostarczyły klinicznych i naukowych dowodów na to, że interaktywne zamki, włączając do tej grupy aparaty Damon, są w stanie współdziałać w sposób nie degradujący z łukami sprężystymi i bez elastycznych lub metalowych ligatur stwarzać nowe standardy z obniżonym tarciem dla biokompatybilnego przesuwania zębów." Ponadto badanie to wykazało że: - Zastosowanie małych sił pozwala na zachowanie zakotwienia ze względu na niskie tarcie. - Skrócenie czasu wymiany łuków zmniejsza czas pracy przy fotelu. - Znacznej poprawie ulega higiena ze względu na redukcje stosowania ligatur elastycznych.

KONTROLA - TARCIE

Spadek siły i odkształcenia ortodontycznych ligatur elastycznych.
Taloumis LJ, Smith TM, Hondrum SO i Lorton L. American Journal of Orthodontics&Dentofacial Orthopedics 1997;111:1-11

Przedmiot

Ocena spadku siły, zmian wielkości i trwałej deformacji ligatur elastycznych z nalotem w środowisku symulującym jamę ustną.

Metoda

Mierzono początkową grubość ścian, zewnętrzny przekrój i wielkość sił każdej ligatury. Rozciągano trzy spośród czterech grup ligatur nad stalowymi kołkami z obwiednią, zbliżoną do dużego, bliźniaczego zamka ortodontycznego. Grupę pierwszą utrzymywano w temperaturze pokojowej i wilgotności przez 28 dni, a grupy; drugą do czwartej w kąpieli z syntetycznej śliny w temperaturze 370 C, ph 6.84. Mierzono resztkowe siły i zmiany wielkości. Poziom sił testowano w 28 dniu dla grupy drugiej, a po 24 godzinach,7 dniach, 14 dniach i 28 dniach dla grupy trzeciej. Zbiór nie rozciągany, który tworzył grupę czwartą mierzono po to, by ocenić zmiany , które wynikły wyłącznie pod wpływem absorpcji wilgotności po 28 dniach.

Wyniki

Ligatury elastyczne deformują się stale pod wpływem rozciągania, a w ciągu 24 godzin tracą aż 68% siły.

Wnioski

Szybki spadek siły i trwała deformacja tego materiału może wykluczyć ich stosowanie do leczenia rotacji i zaburzeń nachylenia zębów.

HIGIENA

Ligatury druciane i ligatury elastyczne; dwie metody wiązania oraz ich związek z kolonizacją bakteryjną streptococcus mutans i lactobacillus.
Forsberg, Brattstrom V, Malmberg E i Nord CE. European Journal of Orthodontics 1991;13;416-420

Przedmiot

Porównanie liczby mikroorganizmów zebranych z aparatów stałych wiązanych ligaturami elastomerycznymi. w porównaniu z dowiązywanymi ligaturami metalowymi.

Metoda

W badaniu brało udział 12 pacjentów leczonych aparatami stałymi. U wszystkich pacjentów stosowano do wiązania ligatury elastyczne po jednej stronie linii pośrodkowej, a ligatury metalowe po stronie przeciwnej. Zliczano liczbę kolonii streptococcus mutans i lactobacillus przy pięciu okazjach w płytce nazębnej zebranej z wargowej powierzchni bocznego siekacza górnego jak również ze śliny.

Wyniki

U większości pacjentów na siekaczu dowiązanym do łuku przy pomocy ligatury elastycznej było o 38% więcej mikroorganizmów w płytce niż na siekaczu dowiązanym do łuku przy pomocy ligatury metalowej. Po założeniu aparatu stałego zwiększyła się znacznie liczba streptococcus mutans i lactobacillus w ślinie.

Wnioski

Nie można zalecać stosowania ligatur elastycznych u pacjentów, u których higiena jamy ustnej nie jest optymalna, ponieważ mogą one istotnie zwiększyć nagromadzenie drobnoustrojów na powierzchniach zębów przylegających do zamków, co predysponuje do rozwoju próchnicy i stanu zapalnego dziąseł.

Do góry

Wiedza ukryta za systemem część 2

STRESZCZENIA KLINICZNE

Spis treści

Porównanie sił tarcia występujących w fazie niwelowania wstępnego w różnych kombinacjach zamków samoligaturujących i drutów ortodontycznych z wykorzystaniem indywidualnie zaprojektowanego typodontu.
Kim TK, Kim KD, Baek SH. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2008; 187:e15-e24.

Porównanie zmian w szerokości górnego łuku zębowego i przechyleniu trzonowców między metodą szybkiej ekspansji podniebienia (RPE = rozrywanie szwu podniebiennego) z aparatem stałym oraz z system Damona
Mikulencak D. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2007; 132:562.

Porównanie zamków samoligaturujących z zamkami konwencjonalnymi w leczeniu stłoczeń w dolnym łuku zębowym: prospektywne badanie kliniczne dotyczące czasu leczenia i efektów zębowych
Pandis N, Polychronopoulou A, Eliades T. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2007; 132(2)208-215.

Zmiany w przyzębiu wywołane szybką ekspansją podniebienia (RPE) przy zastosowaniu aparatu opartego na zębach i tkankach miękkich lub na zębach: Ocena metodami tomografii komputerowej
Garib D, Henriques J, Janson G, Freitas M, Fernandes A. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2006; 129(6)749-758.

Tork na siekaczach szczęki w przypadku zamków konwencjonalnych oraz zamków samoligaturujących badanie prospektywne
Pandis N, Strigou S, Eliades T. Orthod Craniofacial Res 9, 2006; 193-198.

Efektywność terapeutyczna zamków konwencjonalnych w porównaniu z zamkami samoligaturującymi: znaczenie wielkości drutu ortodontycznego i jego materiału
Turnbull NR, Birnie DJ. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2007; 131(3)395-399.

Periodontologiczna i mikrobiologiczna ocena dwóch metod ligaturowania drutów ortodontycznych: ligatury stalowe i gumki elastyczne
Sousa R, Magnani M, Nouer D, Silva C, Klein M, Sallum E, Goncalves R. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2008; 134(4):506-512.

Przypadek kliniczny: Adaptacja wymiaru poprzecznego w odcinku bocznym łuku przy zastosowaniu systemu Damona

Przegląd przypadków klasa I, II, III

EFEKTYWNOŚĆ ORTODONTYCZNA A SIŁY TARCIA

Porównanie sił tarcia występujących w fazie niwelowania wstępnego w różnych kombinacjach zamków samoligaturujących i drutów ortodontycznych z wykorzystaniem indywidualnie zaprojektowanego typodontu.
Kim TK, Kim KD, Baek SH. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2008; 187:e15-e24.

Cele

Porównanie sił tarcia generowanych przez różne zamki samoligaturujące, druty ortodontyczne i rodzaje stopów oraz pomiar zakresu przesunięć w trakcie fazy wstępnego niwelowania podczas leczenia ortodontycznego.

Metodologia

W badaniu wykorzystano indywidualnie zaprojektowany rodzaj typodontu składający się z metalowego szkieletu i kompozytowych zębów z możliwością ich przesuwania w górę, w dół, do przodu i do tyłu, co pozwala na symulację wad zgryzu i fazy wstępnego niwelowania oraz na przeprowadzenie pomiarów występujących sił tarcia. Badane były następujące rodzaje zamków: Damon 2, Damon 3, In-Ovation® R, Speed™, Time® 2, SmartClip™, Clarity™ i Mini-Diamond™. Dane dotyczące systemu SmartClip zostały odrzucone, ponieważ zamki tego systemu nie były w stanie zamknąć się wystarczająco mocno na drucie ortodontycznym podczas testów. Proces wstępnego niewelowania i szeregowania dla każdej grupy zamków był wykonywany na drutach ortodontycznych .014 i .016 z austenitycznego stopu niklowo-tytanowego oraz ze stopu miedziano-niklowo-tytanowego.

Wyniki

Stwierdzono znamienne różnice w wielkości sił tarcia w zależności od rodzaju zamka, stopu z którego był wykonany drut i rozmiaru drutu, a także w zakresie przesunięcia zębów w typodontach szczęki i żuchwy.
W typodoncie szczęki zamki Damon 2 i Damon 3 wytwarzały "znamiennie" niższe wielkości siły tarcia, niż wszystkie pozostałe zamki, nawet przy zwiększonym poziomie nieprawidłowości zgryzu.
W typodoncie żuchwy zamki Damon oraz In-Ovation generowały niższe wartości sił tarcia. Autorzy stwierdzili jednak, że w przypadkach, w których dochodzi do kontaktu drutu ortodontycznego z klipsami lub zasuwkami zamków aktywnych, na przykład takich jak In-Ovation, siła tarcia ulega zwiększeniu i może powodować niewielki zakres przesuwania się zębów lub jego całkowity brak.
Zasuwka pasywnych samoligaturujących zamków Damon nie zmienia wielkości światła w szczelinie zamka po jego zamknięciu. Natomiast klips aktywnych zamków samoligaturujących może po zamknięciu zmniejszyć głębokość szczeliny zamka oraz jej wymiary powodując powstawanie sił tarcia w trakcie kontaktu drutu ortodontycznego ze ścianami szczeliny zamka.

Wniosek końcowy

Zamki Damon charakteryzują się mniejszymi wartościami sił tarcia, niż wszystkie pozostałe zamki. Rodzaj pasywnego poślizgu charakterystyczny dla zamków systemu Damon "wydaje się być najbardziej efektywny w zakresie redukcji tarcia."

In-Ovation jest zarejestrowane przez GAC International, Inc. Time jest zarejestrowane przez American Orthodontics Speed jest znakiem handlowym Strite Industries SmartClip i Clarity jest zarejestrowane przez 3M Unitek

POSZERZANIE ŁUKU ZĘBOWEGO – KONTROLA JAKOŚCIOWA WYNIKÓW

Porównanie zmian w szerokości górnego łuku zębowego i przechyleniu trzonowców między metodą szybkiej ekspansji podniebienia (RPE = rozrywanie szwu podniebiennego) z aparatem stałym oraz z system Damona
Mikulencak D. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2007; 132:562.

Cele

Zbadanie zakresu zmian w szerokości łuku podczas stosowania systemu Damona oraz sprawdzenie, czy zakres wychylenia (tipping) trzonowców jest porównywalny z efektami obserwowanymi w metodzie RPE.

Metodologia

Badanie retrospektywne objęło 30 pacjentów poddanych zabiegowi poszerzenia górnego łuku zębowego przy zastosowaniu systemu Damona. Badanie obejmowało pomiary odległości między górnymi trzonowcami, przedtrzonowcami i kłami, jak również nachylenie górnych trzonowców.

Wyniki

Po leczeniu stwierdzono kliniczne i statystycznie znamienne zmiany wymiarów szerokości łuku w obszarze trzonowców i przedtrzonowców.
Nie stwierdzono znamiennych różnic w obszarze kłów.
W leczeniu systemem Damona występuje odwrotnie proporcjonalna zależność między szerokością łuku w obszarze trzonowców przed leczeniem i nachyleniem trzonowców.
Zaobserwowane wyniki porównano z wcześniej publikowanymi rezultatami badań nad techniką RPE i nie stwierdzono różnic w zakresie tippingu trzonowców.

Wniosek końcowy

Zamki Damon charakteryzują się mniejszymi wartościami sił tarcie, niż wszystkie pozostałe zamki.

POSZERZANIE ŁUKU ZĘBOWEGO - KONTROLA JAKOŚCIOWA WYNIKÓW - CZAS LECZENIA

Porównanie zamków samoligaturujących z zamkami konwencjonalnymi w leczeniu stłoczeń w dolnym łuku zębowym: prospektywne badanie kliniczne dotyczące czasu leczenia i efektów zębowych
Pandis N, Polychronopoulou A, Eliades T. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2007; 132(2)208-215.

Cele

Badanie porównujące czas potrzebny na usunięcie stłoczenia zębów żuchwy przy zastosowaniu aparatów z zamkami samoligaturującymi i aparatów z zamkami konwencjonalnymi.

Metodologia

Badaniem zostało objętych 54 leczonych nieekstrakcyjnie pacjentów, którzy mieli wyrżnięte wszystkie zęby w żuchwie, nie mieli szpar w dolnym łuku zębowym, odznaczali się wskaźnikiem nieregularności zębów większym niż 2, i u których nie były planowane działania terapeutyczne związane ze stosowaniem wyciągów wewnątrz- lub zewnątrzustnych. Pacjenci zostali przyporządkowani metodą randomizacji do jednej z dwóch grup: jedna grupa była poddana leczeniu przy zastosowaniu systemu Damona, a druga konwencjonalnym aparatem typu edgewise ze szczelinami zamków .022. Pomiary obejmowały zmiany odległości między kłami oraz między zębami trzonowymi.

Wyniki

U osób leczonych systemem Damona uzyskano korektę umiarkowanego stłoczenia (wskaźnik nieregularności 5) 2,7 razy szybciej, niż u osób leczonych zamkami konwencjonalnymi.
W grupie leczonej systemem Damona stwierdzono statystycznie większe zwiększenie odległości między trzonowcami, niż w grupie leczonej konwencjonalnie.
Nie stwierdzono różnicy w wychyleniu doprzednim (proklinacji) dolnych trzonowców między grupami.

Wniosek końcowy

Leczenie systemem Damona pozwala na uzyskanie większej odległości między trzonowcami, niż to jest w przypadku leczenia konwencjonalnego bez różnicy w zakresie proklinacji dolnych siekaczy.

POSZERZANIE ŁUKU ZĘBOWEGO - JAKOŚĆ WYNIKÓW

Zmiany w przyzębiu wywołane szybką ekspansją podniebienia (RPE) przy zastosowaniu aparatu opartego na zębach i tkankach miękkich lub na zębach: Ocena metodami tomografii komputerowej
Garib D, Henriques J, Janson G, Freitas M, Fernandes A. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2006; 129(6)749-758.

Cele

Ocena zmian w przyzębiu po zastosowaniu dwóch różnych aparatów RPE.

Metodologia

Badaniem objętych zostało osiem pacjentek w wieku od 11 do 14 lat z wadami zgryzu klasy I lub klasy II oraz z jednostronnym lub obustronnym zgryzem krzyżowym w odcinku bocznym. Połowa pacjentek była leczona opartymi na zębach i tkankach miękkich aparatami do ekspansji podniebienia typu Haas, a druga połowa opartymi na zębach aparatami typu Hyrax. Zdjęcia CT były wykonywane przed rozpoczęciem leczenia oraz po trzymiesięcznym okresie retencji, po zdjęciu aparatów. Wysoka precyzja analizy ilościowej obrazów CT pozwala na uzyskanie wiarygodnych wyników badania nawet przy tak małej wielkości próby osób badanych.

Wyniki

Aparaty ekspansyjne spowodowały zmniejszenie grubości przedsionkowej blaszki kostnej w obszarze zębów, na których były oparte, o 0,6 do 0,9 mm, oraz zwiększenie grubości blaszki kostnej po stronie językowej o 0,8 do 1,3 mm.
Zwiększenie grubości blaszki kostnej po stronie językowej zębów odcinka bocznego szczęki było większe w grupie z aparatami opartymi na zębach, niż w grupie z aparatami opartymi na zębach i na tkankach miękkich.
Aparaty ekspansyjne spowodowały dehiscencje tkanki kostnej po stronie policzkowej zębów kotwiących, szczególnie u osób z cienką blaszką przedsionkową.
Aparaty ekspansyjne oparte na zębach powodowały większy zakres redukcji poziomu wyrostka zębodołowego po stronie policzkowej w okolicy przedtrzonowców, niż aparaty oparte na zębach i na tkankach miękkich.

Omówienie wyników

Znaczne siły działające na podpierające zęby w trakcie aktywacji aparatów do szybkiej ekspansji podniebienia prowadzą do hialinizacji więzadeł ozębnej. Pierwsze przedtrzonowce znajdują się w obszarze wyrostka o mniejszej grubości w okolicy wierzchołkowej i w trakcie dopoliczkowego przemieszczania tych zębów ich korzenie mogą powodować perforacje kości wyrostka. Vanarsdall stwierdził w swoim badaniu, że u 20% pacjentów leczonych przy pomocy aparatów RPE obserwuje się recesje dziąseł osiem do dziesięciu lat po zabiegu ekspansji podniebienia, a dla porównania, odsetek ten wynosi zaledwie 6% u pacjentów leczonych tylko aparatami krawężnymi (typu edgewise).

Wniosek końcowy

RPE zmniejsza grubość blaszki kostnej po stronie policzkowej i poziom kości wyrostka po stronie przedsionkowej, a także powoduje dehiscencje po stronie policzkowej.

EKSPRESJA TORKU

Tork na siekaczach szczęki w przypadku zamków konwencjonalnych oraz zamków samoligaturujących badanie prospektywne
Pandis N, Strigou S, Eliades T. Orthod Craniofacial Res 9, 2006; 193-198.

Cele

Zbadanie hipotezy, że sposób osadzenia drutu w szczelinie zamka ma wpływ na przednio-tylne pochylenie górnych siekaczy w przypadkach leczenia ekstrakcyjnego i nieekstrakcyjnego z zastosowaniem zamków samoligaturujących i konwencjonalnych.

Metodologia

Przeprowadzono randomizowane badanie kliniczne z zastosowaniem losowej dystrybucji zmiennych w badanych populacjach. 105 pacjentów z prywatnych praktyk zostało podzielonych na dwie grupy – z ekstrakcją lub brakiem ekstrakcji w planie leczenia. Każda z tych grup została następnie podzielona na dwie podgrupy – jedną leczoną zamkami samoligaturującymi, a drugą leczoną konwencjonalnymi aparatami krawężnymi (edgewise) z taką samą wielkością szczelin zamków i z tym samym opisem. Różnica w przednio-tylnym pochyleniu górnych siekaczy była mierzona przed i po leczeniu przy zastosowaniu wymienionych aparatów w obu grupach - z ekstrakcją i bez ekstrakcji. Wartość wynikowa - pomiary kątów między Sella-Nasion i Nasion-punkt A a osią podłużną górnych siekaczy.

Wyniki

Nie stwierdzono różnic między średnimi wartościami wyników tych kątów dla obu badanych grup zamków.
Nie wykazano statystycznie znamiennych różnic między grupami z ekstrakcjami i bez oraz między zamkami.

Wniosek końcowy

Zamki samoligaturujące wydają się być tak samo efektywne w uzyskaniu właściwego torku na górnych siekaczach, jak zamki konwencjonalne, zarówno w terapii ekstrakcyjnej, jak i nieekstrakcyjnej.

EFEKTYWNOŚĆ

Efektywność terapeutyczna zamków konwencjonalnych w porównaniu z zamkami samoligaturującymi: znaczenie wielkości drutu ortodontycznego i jego materiału
Turnbull NR, Birnie DJ. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2007; 131(3)395-399.

Cele

Oceniana była względna szybkość wymiany drutów ortodontycznych w przypadku zamków samoligaturujących oraz zamków konwencjonalnych z ligaturami elastycznymi na różnych etapach leczenia ortodontycznego z zastosowaniem różnych rozmiarów i typów drutów.

Metodologia

Dokonano prospektywnej oceny czasu potrzebnego na wyjęcie i zaligaturowanie drutów ortodontycznych u 131 konsekutywnych pacjentów leczonych zamkami samoligaturującymi lub zamkami konwencjonalnymi. Badanie zostało przeprowadzone na oddziale ortodoncji szpitala okręgowego w Wielkiej Brytanii. Główną wielkością wynikową był czas potrzebny na zdjęcie/założenie ligatur elastomerowych oraz na otworzenie/zamknięcie zamków samoligaturujących w dwóch równoległych grupach pacjentów z aparatami stałymi: z samoligaturującymi zamkami Damon 2 i z konwencjonalnymi zamkami typu mini-twin (Orthos™). Badano względny wpływ różnych rozmiarów drutów ortodontycznych oraz materiału, z jakiego były one wykonane, na czas ligaturowania.

Badanie było prowadzone przez ortodontę doświadczonego w stosowaniu zarówno zamków samoligaturujących, jak i zamków konwencjonalnych.

Wyniki

Zamki Damon charakteryzowały się znamiennie krótszym średnim czasem ligaturowania i to zarówno podczas zakładania drutu (P <0,001), jak i jego wyjmowania (P <0,01), w porównaniu z konwencjonalnym systemem ligatur elastomerowych.
Czas ligaturowania drutu ortodontycznego był w przypadku systemu samoligaturującego około dwa razy krótszy.
Otwarcie zasuwki jednego zamku Damon było przeciętnie o jedną sekundę szybsze, niż zdjęcie ligatury elastycznej z jednego zamka mini-twin, a zamknięcie zasuwki było o dwie sekundy szybsze w przeliczeniu na jeden zamek.
Różnica w czasie ligaturowania między zamkami Damon a konwencjonalnymi zamkami typu mini-twin stawała się jeszcze bardziej widoczna w przypadku większych rozmiarów drutów stosowanych w późniejszych fazach leczenia.

Wniosek końcowy

Rodzaj zamka oraz rozmiar stosowanego drutu ortodontycznego są statystycznie znamiennymi wyznacznikami prędkości ligaturowania oraz czasu spędzonego przy fotelu pacjenta. System Damona oferuje szybszy i jednocześnie bardziej efektywny sposób wyjmowania i zakładania drutów podczas większości etapów leczenia ortodontycznego.

HIGIENA - BEZPIECZEŃSTWO

Periodontologiczna i mikrobiologiczna ocena dwóch metod ligaturowania drutów ortodontycznych: ligatury stalowe i ligatury elastyczne
Sousa R, Magnani M, Nouer D, Silva C, Klein M, Sallum E, Goncalves R. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2008; 134(4):506-512.

Cele

Ocena możliwych zmian periodontologicznych i mikrobiologicznych w wyniku stosowania dwóch metod ligaturowania drutów ortodontycznych: gumek elastycznych i ligatur stalowych.

Metodologia

Przed leczeniem oraz sześć miesięcy po rozpoczęciu leczenia dokonano oceny wskaźnika płytki, wskaźnika krawienia z dziąseł, głębokości zgłębnikowania oraz próbek biofilmu z drugich przedtrzonowców szczęki oraz bocznych siekaczy żuchwy u 14 uczestników badania nie wykazujących klinicznych objawów zapalenia dziąseł. Każdy łuk ortodontyczny był mocowany po jednej stronie linii pośrodkowej przy pomocy ligatur elastycznych, a po drugiej stronie przy pomocy ligatur stalowych. Przeprowadzono analizę z wykorzystaniem testu bakteriologicznego reakcji łańcucha polimerazy w celu wykrycia bakterii Porphyromonas gingivalis, Tannerella forsythia, Actinobacillus actinomycetemcomitans, Prevotella intermedia, i P nigrescens.

Wyniki

W przypadku ligatur elastycznych stwierdzono wyższe wartości wskaźników płytki i krwawienia, niż w przypadku ligatur stalowych, jak również wiele miejsc z dodatnim wynikiem badania na T forsythia i P nigrescens (P <0,05).

Wniosek końcowy

Stosowanie ligatur elastycznych wiąże się z obecnością większej liczby czynników periodontologicznie patogennych oraz z niepożądanymi warunkami w obszarze dziąseł.

POSZERZANIE ŁUKU ZĘBOWEGO - EFEKTYWNOŚĆ I JAKOŚĆ WYNIKÓW - BEZPIECZEŃSTWO

Przypadek kliniczny: Adaptacja wymiaru poprzecznego w odcinku bocznym łuku przy zastosowaniu systemu Damona

Coraz większa liczba doniesień naukowych wskazuje na to, że siły ortodontyczne powinny być wielkie tylko na tyle, aby stymulować przesuwanie się zębów, ale bez przerywania dopływu krwi do więzadeł ozębnej. Efektywnie działające siły – takie, jakie są stosowane w systemie Damona – umożliwiają adaptację w wymiarze poprzecznym odcinka bocznego zapewniając korektę stłoczeń bez potrzeby stosowania aparatów typu RPE i z dużo rzadszą potrzebą leczenia ekstrakcyjnego. W przeprowadzonym badaniu Mikulencak stwierdził, że system Damona zapewnia poszerzenie łuku zębowego porównywalne z wynikami uzyskiwanymi przy użyciu działających dużymi siłami aparatów RPE bez różnic w tippingu trzonowców (str. 2). Aparaty RPE mogą spowodować zmniejszenie grubości blaszki kostnej po stronie policzkowej i poziomu kości wyrostka po stronie przedsionkowej, a także powodować dehiscencje po stronie policzkowej (str. 4). Ponadto, u pacjentów leczonych aparatami RPE dochodzi często do recesji dziąseł oraz znacznych nawrotów zwężenia łuku . Wykazano, że system Damona, w porównaniu z zamkami konwencjonalnymi, pozwala na uzyskanie większej odległości między trzonowcami żuchwy bez różnicy w proklinacji siekaczy (str. 5). Poniższy przypadek pokazuje, że działający minimalnie inwazyjnie system Damona pozwala na przejście od stłoczenia w odcinku przednim do adaptacji kości, mięśni i tkanek miękkich w odcinku bocznym. Leczenie z zastosowaniem systemu Damona zwiększa istotnie szerokość łuku w odcinku bocznym bez potrzeby stosowania aparatów do ekspansji podniebienia, dystalizacji, wyciągów karkowych (headgear) czy zabiegów chirurgicznych.

Pacjent: AH.
Wiek: 16 lat, 5 miesięcy
Diagnoza: klasa II, obustronny zgryz krzyżowy w odcinku bocznym ze znacznym stłoczeniem w odcinku przednim szczęki
Czas leczenia: 22 miesiące, 3 tygodnie
Klinicysta: Dr Dwight Damon1 Damon D. Three keys to non-extraction therapy. Ortho Tribune 2006: 1(3)
2 Mikulencak D. A comparison of maxillary arch width and molar tipping changes between rapid maxillary expansion and fixed appliance vs. Damon system. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2007: 132:562
3 Garib DG, Henriques JFC, Janson G, de Freitas MR, Fernandes AY. Periodontal effects of rapid maxillary expansion with tooth-tissue-borne and tooth-borne expanders; A computed tomography evaluation. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2006; 129(6)749-758.
4 Vanarsdall RL Jr. Periodontal/orthodontic interrelationships. In: Graber TM, Vanarsdall RL, editors. Orthodontics: current principle and techniques. 2nd ed. St. Louis: Mosby; 1994. p. 712-49
5 Ferris I Alexander RG, Boley J, Buschang PH. Long-term stability of combined rapid palatal expansion-lip bumper therapy followed by full fixed appliances. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2005; 128(3)310-325.
6 Pandis N, Polychronopoulou A, Eliades T. Self-ligating vs. conventional brackets in the treatment of mandibular crowding: A prospective clinical trial of treatment duration and dental effects. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2007; 132(2):208-215.

POSZERZANIE ŁUKU ZĘBOWEGO - EFEKTYWNOŚĆ I JAKOŚĆ WYNIKÓW - BEZPIECZEŃSTWO

Badanie CT

Zdjęcia CT wykonane u kilkuset pacjentów po zakończonym leczeniu, tak jak w przypadku A.H., pokazują, że system Damona zapewnia adaptację wymiaru poprzecznego łuku przy utrzymaniu zębów w prostej i centralnej pozycji w wyrostku zębodołowym. Dzięki możliwości stabilnego poszerzenia łuku zębowego zminimalizowana zostaje potrzeba korzystania z tak inwazyjnych procedur, jak RPE, ekstrakcje zębów, czy zabiegi chirurgiczne.

Szczęka

Obecność kości po policzkowej i językowej stronie korzeni.

Górne pierwsze przedtrzonowce

Górne drugie przedtrzonowce

Górne pierwsze trzonowce

Początek leczenia Koniec leczenia

Odległość między trzonowcami zwiększyła się z początkowych 44 mm do 53 mm, czyli doszło do ekspansji łuku o 9 mm.

Odległość między kłami w żuchwie została utrzymana na poziomie 27 mm, a tym samym korekta stłoczenia nie została uzyskana przez tipping zębów.

Odległość między pierwszymi trzonowcami, a stroną przedsionkową siekaczy jest prawie niezmieniona, co oznacza, że nie doszło do dystalizacji trzonowców.

Stan początkowy i końcowy (nałożenie zdjęć)

Końcowa pozycja siekaczy pokazuje, że korekta stłoczenia nie nastąpiła kosztem doprzedniego wychylenia zębów przednich.